سیم‌های کابل برق را می‌توان در سه دسته گرم (فاز)، خنثی (نول) و زمین (ارت) قرار داد. در ادامه از اصطلاحات فاز، نول و ارث استفاده می‌کنیم که رایج‌تر هستند.

سیم‌های برق فاز، نول و ارت، به سیم‌هایی گفته می‌شود که در سیستم‌های توزیع و انتقال برق بکار می‌روند. این سیم‌ها در ترکیب با یکدیگر، برای انتقال برق به مصارف مختلف استفاده می‌شوند.

1. سیم برق فاز:

سیم برق فاز، سیمی است که برای انتقال برق فاز A، B و C در سیستم‌های سه فاز بکار می‌رود. این سیم‌ها معمولاً با رنگ‌های قرمز، زرد و آبی مشخص می‌شوند و دارای ولتاژ بالایی هستند. سیم برق فازها با یکدیگر به صورت سه فاز متصل می‌شوند و از طریق ترانسفورماتورها، ولتاژ بالایی را برای انتقال به مصارف صنعتی و خانگی فراهم می‌کنند.

2. سیم برق نول:

سیم برق نول، سیمی است که به عنوان بازگشت جریان برق در سیستم‌های سه فاز بکار می‌رود. این سیم معمولاً با رنگ سفید مشخص می‌شود و دارای ولتاژ پایین‌تری نسبت به سیم برق فاز دارد. سیم برق نول برای بهبود ایمنی و جلوگیری از خطر شوک الکتریکی باید همواره به زمین متصل شود.

3. سیم برق ارت:

سیم ارت یا به عبارت دقیق‌تر سیم اتصال به زمین (Ground wire)، یک سیم برقی است که به زمین متصل شده و برای حفاظت در برابر نشت برق و شوک الکتریکی بکار می‌رود. این سیم معمولاً با رنگ سبز یا سبز و زرد مشخص می‌شود و دارای ولتاژ پایینی است که معمولاً صفر ولت است. سیم برق ارت به علت نقش مهمی که در ایمنی ایفا می‌کند، باید همواره در سیستم‌های برقی و الکتریکی وجود داشته باشد.

سیستم ارتباطی سیم ارت با زمین باعث می‌شود که در صورت وقوع خطراتی مانند نشت برق و برق گرفتگی بدن انسان، جریان الکتریکی از بدن انسان به سمت زمین عبور کرده و باعث جلوگیری از شوک الکتریکی و خطرات احتمالی شود. همچنین، سیم ارت به عنوان یک مسیر بازگشت برای جریان الکتریکی بکار می‌روند و از این طریق به عملکرد صحیح سیستم برقی کمک می‌کنند.

سیم ارت معمولاً در سیستم‌های برقی و الکتریکی وجود دارد و برای حفاظت در برابر نشت برق در نقاط مختلفی از سیستم برقی و الکتریکی نصب می‌شوند، از جمله در خانه‌ها، ساختمان‌ها، وسایل نقلیه، دستگاه‌های الکتریکی، صنایع و…

به عنوان مثال، در مواردی که دستگاه‌های الکتریکی به کامپیوتر متصل هستند، سیم ارت برای جلوگیری از آسیب به دستگاه‌های الکتریکی در صورت وقوع شوک الکتریکی مهم است.